Sydney - lotnisko

[Simba]

Max próbował uspokoić Paige mówiąc że raczej nie będzie rozsądnym zostać wyrzuconym z samolotu. Naglę coś zaczęło prykać bardzo dziwnie. Max pomyślał że samolot się rozpada więc wyciągnął z kieszeni różaniec i zaczął się modlić. Paige wciskała na siłę pasażerowi przed nim buty by pokazać mu jaką to fajną skórkę mają te buty. Natomiast Max po chwili rozglądając się i widząc że samolot się nie rozpada zauważa że pasażer za nim otwierał kanapki z folii i tym dźwiękiem był właśnie ten dźwięk folii. Max chwycił Paige za rękę i kazał jej się uspokoić. Paige jednak naglę zauważyła siedzącego afroamerykanina i mina jej zrzedła... Max wiedział że Paige boi się afroamerykaninów ... Max wiedział że nieszczęście nastąpi bardzo szybko.

[Skrzynia]

Jakby na potwierdzenie przeczucia Maxa, samolotem gwałtownie rzuciło, chwilę później znowu. Z głośników pokładowych wydobył się dźwięk stewardessy:

Uwaga. Nastąpiła seria turbulencji, która za chwilę powinna ustąpić. Prosimy o zajęcie swoich miejsc i zapięcie pasów. Dziękuję.

[Nala]

Paige cała wystraszona wpadłaa w panikę i zaczeła krzyczeć : " ratunku, pomocy" . Max usiłując ją uspokoić przez przypadek potrącił fotel i wytrącił pasażerowi za nim kanapki i musiał je odkupić. Paige słysząc komunikat schowała psa i buty do swojej małej różowej podręcznej torebki.

[Wisnia]

Michał zapina past. Szturcha dziewczynę, która siedzi obok gdyż widzi ze nie słyszała stewardessy przez słuchawki. Mówi z lekkim uśmiechem: -Hej lepiej zapnij pasy. Nie chcemy żeby komuś coś się stało.

[Pufcik]

Paweł niewzruszony turbulencjami wczytywał się właśnie w książkę którą pożyczył od młodego murzyna.
Phi. Na każdego przychodzi pora. Spadniemy do morza i tyle.
Po czym kontynuował czytanie.

[Skrzynia]

Skrzynia przerwał pogawędkę z James'em w chwili gdy padł komunikat. Zapiął pas i zerknął na swoją torbę. Była w luku bagażowym, zamkniętym szczelnie na kluczyk. Miał nadzieję, że turbulencje szybko ustąpią. W pewnym momencie jakaś kobieta zaczęła wołać o pomoc. Obejrzał się i widział wyraźnie zestresowaną dziewczynę. Nic poważnego jednak się nie działo. Nieco uspokojony pogrążył się w zamyśleniu nad swoim znaleziskiem.

Nastąpiły ponowne turbulencje tyle, że tym razem ze schowków wypadły maski tlenowe. Chwilę później maszyna zaczęła rozlatywać się w powietrzu, a jej środkowa cześć spadła na plażę...

[Od tego momentu piszemy w miejscu katastrofy]